Müvekkil lehine sonuçlandı.
Yurt dışında işe yerleştirme içerikli kültürel değişim programı kapsamında hizmet alan tüketici, sözleşmede taahhüt edilen hizmetin gereği gibi yerine getirilmemesi nedeniyle Tüketici Hakem Heyeti’ne başvurmuş ve ayıplı hizmet hükümleri kapsamında ücret iadesi talep etmiştir. Hakem heyeti tarafından yapılan değerlendirme sonucunda, tüketiciye sunulan hizmetin sözleşmeye uygun olmadığı kabul edilerek başvurunun kabulüne karar verilmiştir. Hizmet sağlayıcı şirket ise bu karara karşı Tüketici Mahkemesi’nde itiraz davası açmış; hakem heyetine bilgi ve belge sunduğunu ancak bunların dikkate alınmadığını, ayrıca tüketicinin aynı konuda daha önce de başvuru yaptığını ileri sürerek kararın iptalini talep etmiştir.
Mahkeme, yapılan yargılama sonucunda hizmet sağlayıcı şirketin iddialarını yerinde görmemiştir. Kararda özellikle, davacı şirket tarafından hakem heyetine bilgi ve belge sunulduğu iddia edilmiş olsa dahi, mahkeme dosyasına sunulan belgelerin sözleşmeye uygun ifayı kanıtlamaya yeterli olmadığı vurgulanmıştır. Başka bir ifadeyle mahkeme, hizmet sağlayıcının “hizmeti gereği gibi sunduğunu” somut, yeterli ve denetlenebilir delillerle ispatlayamadığı kanaatine varmıştır. Bu nedenle, yurt dışında işe yerleştirme içerikli kültürel değişim programı kapsamında verilen hizmetin ayıplı olduğu ve tüketicinin bedel iadesi talebinin haklı olduğu kabul edilmiştir.
Kararın dikkat çeken bir diğer yönü ise tüketicinin daha önce İl Tüketici Hakem Heyeti’ne yaptığı başvurunun hukuki niteliğine ilişkindir. Hizmet sağlayıcı şirket, tüketicinin aynı konuda ikinci kez başvuru yaptığını ileri sürmüş; bu nedenle sonraki başvurunun derdestlik oluşturduğunu savunmuştur. Ancak mahkeme, önceki başvurunun uyuşmazlığın esasına girilerek sonuçlandırılmadığını, İl Tüketici Hakem Heyeti tarafından görevsizlik nedeniyle usulden reddedildiğini tespit etmiştir. Bu nedenle önceki görevsizlik kararının, esasa ilişkin verilmiş bir karar gibi değerlendirilemeyeceği ve sonraki İlçe Tüketici Hakem Heyeti başvurusuna engel oluşturmayacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Bu yönüyle karar, iki önemli hukuki sonuca işaret etmektedir: İlk olarak, yurt dışında işe yerleştirme veya kültürel değişim programı adı altında sunulan danışmanlık hizmetlerinde, hizmet sağlayıcının sözleşmeye uygun ifayı ispat yükümlülüğü bulunmaktadır. Hizmet sağlayıcı, yalnızca başvuru sürecinde bazı işlemler yaptığını veya belge sunduğunu ileri sürmekle ayıplı hizmet sorumluluğundan kurtulamaz; tüketiciye vaat edilen hizmetin somut olarak, sözleşmeye uygun biçimde ve tüketicinin makul beklentisini karşılayacak şekilde yerine getirildiğini ispatlamalıdır. İkinci olarak, tüketicinin önceki başvurusunun görevsizlik nedeniyle usulden reddedilmiş olması, daha sonra görevli tüketici hakem heyetine başvurmasına engel değildir. Görevsizlik kararı, uyuşmazlığın esasını çözen bir karar olmadığından derdestlik veya kesin hüküm etkisi doğurmaz.
Mahkeme sonuç olarak, Tüketici Hakem Heyeti kararının usul ve yasaya uygun olduğuna, hizmetin ayıplı olduğuna ve hizmet sağlayıcı şirketin itirazının reddine karar vermiştir. Böylece, tüketici lehine verilen ücret iadesi kararı onanmıştır. Karar; özellikle yurt dışı programları, eğitim danışmanlığı, kültürel değişim ve işe yerleştirme vaadiyle sunulan hizmetlerde tüketicinin korunması, ayıplı hizmet iddiasında ispat yükü ve hakem heyeti başvurularında görevsizlik kararının etkisi bakımından emsal nitelikte değerlendirilebilecek önemli bir karardır.